Radość harców i zawijasów języka

Zaczęło się zwyczajnie. Wieczór, pora czytania na dobranoc. Chwytamy książkę, otwieramy i… dzieje się coś niezwykłego. Mój spokojny język postanawia dokonać aktu secesji, uwalnia się i zaczyna harce. Dzikie harce. Wywija hołubce, radośnie podskakuje i skręca się w serpentynkę. Ucieka do kąta i zawadiacko na mnie łypie…

Mało ostatnio na półkach księgarń książek dla dzieci, przy których język rodzica ma tak szaloną uciechę, jak przy Bobry mówią dzień bobry – znajdujące się w tomie wierszyki są lekkie i przyjemne, tchną pogodą ducha i zabawą słowem. Widać, że pisząc je, Wanda Chotomska bawiła się świetnie. Bawi się i dorosły, wyruszając tropem dowcipnych neologizmów, absurdalnych i zaskakujących skojarzeń słów oraz wykorzystania znaczeń aż do granic możliwości i ponad nimi.

(…) Patrzy na niego filiżanka,

butelki wyciągają szyje.

– Pęknę ze śmiechu! –

myśli szklanka –

on wprost z wazonu wodę pije!

Łyżeczka

młynka kręci w szklance,

a gruby dzbanek z porcelany

szepce do ucha filiżance:

– Ten klient chyba jest

n a r w a n y

Bez

Bawi się także kulturą i tradycją:

“G d y b y m ci ja miała

skrzydełka jak gąska” –

tobym się nie nazywała

Wanda Chotomska (…)

Pióra

Zaskakująca humorystyczna pointa jest mocną stroną niejednego z utworów. Mnie całkowicie rozbroiła zamiana ról w wierszyku o tygrysach:

G d y b y

tygrysy jadły irysy,

toby na świecie nie było źle,

bo każdy tygrys

irysy by gryzł,

a mięsa wcale nie.

Jakie piękne życiorysy

miały wtedy by tygrysy!

(…)

Tylko jest kwestia,

że taka bestia

straszny apetyt zazwyczaj ma –

zapas irysów

w paszczach tygrysów

zniknąłby w ciągu dnia

W sklepach byłyby napisy:

“Brak irysów przez tygrysy”

(…)

Każdy z zemsty za irysy

powygryzałby tygrysy

i ze złości nie zostawił ani kęsa,

gdyby tygrys jadł irysy zamiast mięsa.

Gdyby tygrysy jadły irysy

Zagorzały akademik doszukałby się tu jakichś nawiązań do chiazmu, ale… dzieci nie interesują środki stylistyczne rozebrane na części. Obchodzi je za to ich efekt, a wierszyki brzmią świetnie (i wyglądają, bo towarzyszą im dowcipne rysunki Bohdana Butenki – szkoda tylko, że czarno-białe): są rytmiczne, że maluch – mimo że nie rozumie, o co chodzi, podryguje, starszakowi natomiast – wpadają w ucho i prowokują do pytań. Lekkie i przyjemne, a pozbawione nadmiernie stosowanego obecnie w książkach dla dzieci lukru. Wesołe i radośnie rozhopsane – jak beztroskie dzieciństwo, w którym przecież wszystko jest możliwe…

Chotomska_Bobrymowiadzienbobry_500pcx

DSC_8288

DSC_8290

Wanda Chotomska

Bobry mówią dzień bobry

wyd. Znak

tu możecie zajrzeć do wnętrza książki

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s